Odpowiedni dobór systemu czasu pracy pozwoli pracodawcy uniknąć naruszeń przepisów o czasie pracy, zapobiegnie również konieczności wykonywania przez kierowców pracy w godzinach nadliczbowych. Praca nadliczbowa wiąże się natomiast najczęściej z obowiązkową wypłatą przez pracodawcę odpowiednich dodatków do wynagrodzenia z tytułu takiej pracy.

Nie ma jednego uniwersalnego systemu czasu pracy, który byłby najkorzystniejszy w każdej sytuacji. Dlatego każdy pracodawca, w zależności od potrzeb kadrowych i konieczności zapewnienia transportu osób lub rzeczy w określonych godzinach oraz dniach tygodnia, musi zdecydować o wyborze najkorzystniejszego pod względem prawnym i ekonomicznym systemu czasu pracy.

Wybór ten jest niezwykle ważny, a jego prawidłowość pozwala nie tylko w łatwy sposób organizować pracę w zakładzie, ale i unikać popełniania wykroczeń przeciwko prawom pracowniczym z zakresu czasu pracy.

Do kogo stosujemy ustawę o czasie pracy kierowców

Ustawa o czasie pracy kierowców jest jedynym aktem prawnym regulującym systemy czasu pracy, w jakich mogą być zatrudniani kierowcy. Tych zagadnień nie regulują bowiem przepisy europejskie, jak również umowy międzynarodowe.

Przepisy dotyczące systemów czasu pracy zawarte w ustawie o czasie pracy kierowców mają zastosowanie do kierowców wykonujących przewóz drogowy, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę (art. 1 pkt 1 ustawy o czasie pracy kierowców).

W jakich systemach czasu pracy kierowca może wykonywać pracę

Ustawa o czasie pracy kierowców, jako przepis szczególny, nie daje możliwości zatrudniania kierowców we wszystkich systemach czasu pracy przewidzianych w Kodeksie pracy. Kierowca podlegający ustawie o czasie pracy kierowców może być zatrudniony jedynie w następujących systemach czasu pracy:

● podstawowym,

● równoważnym,

● przerywanym,

● zadaniowym,

● przerywanym połączonym z równoważnym.

Jednak nie wszyscy kierowcy mogą pracować w ww. systemach czasu pracy.